In veel organisaties is die vraag bijna een meetlat geworden. Geen ontwikkelgesprek zonder targets, groeiplannen, promotie-ambities. Alsof stil blijven staan automatisch een tekort betekent.
Maar na het lezen van het NRC-artikel “Is het erg dat ik geen ambitie heb?” dacht ik: we moeten het echt hebben over hoe smal onze definitie van succes is geworden.
Ambitie wordt vaak versmald tot carrièrehonger. Maar wat als stil blijven staan in een wereld die raast juist getuigt van moed?
Ambitie wordt vaak verward met klimmen.
- Een hogere functie
- Meer verantwoordelijkheden
- Groter bereik, groter impact
Maar wat als jouw ambitie iets anders is?
- Een goede collega zijn.
- Balans houden
- Eerlijk werk doen op een manier die bij je past.
Ik zie het vaak in mijn praktijk: mensen die hun interne kompas niet volgen, maar zich gevangen voelen in de mening van de buitenwereld en zich toch afvragen: “Is dit wel wat ik wil?”
Maar wat als jouw grootste ambitie is: trouw blijven aan jezelf?
Aan je waarden, je tempo, je definitie van wat een goed leven is?
Aan je waarden, je tempo, je definitie van wat een goed leven is?
Wanneer voelde jij je voor het laatst echt succesvol?
Niet volgens de regels van de buitenwereld, maar volgens jouw eigen kompas.
Niet volgens de regels van de buitenwereld, maar volgens jouw eigen kompas.
Als je het antwoord daar op weet heb je een eigen definitie gevonden voor wat voor jou persoonlijk succes betekent. In mijn coaching help ik je dit antwoord te vinden.
